വെല്ഡണ് സുപ്രിംകോര്ട്ട്
സുഹൃത്തെ,
അരികുവല്ക്കരിക്കപ്പെടുന്നവരുടെ കൂടെ നില്ക്കുക എന്ന രാഷ്ട്രീയ നിലപാടില് നിന്ന് ആരംഭിച്ച thecritic.in പതിനാലാം വര്ഷത്തേക്ക് കടന്നിരിക്കുകയാണ്. സ്വാഭാവികമായും ഈ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന്റെ നിലനില്പ്പിന് വായനക്കാരുടേയും സമാനമനസ്കരുടേയും സഹകരണം അനിവാര്യമാണ്. പലപ്പോഴും അതു ലഭിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. ഈ സാഹചര്യത്തില് 2026 - 27 സാമ്പത്തിക വര്ഷത്തേക്ക് സംഭാവന എന്ന നിലയില് കഴിയുന്ന തുക അയച്ചുതന്ന് സഹകരിക്കണമെന്ന് അഭ്യര്ത്ഥിക്കുന്നു.
Scan QR Code to Pay
രാജീവ് ഗാന്ധി വധക്കേസിലെ പ്രതികളുടെ വധശിക്ഷയില് ഇളവുനല്കിയ സുപ്രിംകോടതി വിധി അഭിനന്ദനാര്ഹമാണ്. വധശിക്ഷയില് ഇളവ് നല്കണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ട് കുറ്റവാളികള് സമര്പ്പിച്ച പുനഃപരിശോധന ഹര്ജിയിലാണ് സുപ്രീം കോടതിയുടെ സുപ്രധാന വിധി. ദയാഹര്ജി തീര്പ്പാക്കാന് കാലതാമസം നേരിട്ട സാഹചര്യത്തില് വധശിക്ഷ ഇളവ് വരുത്തണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ടാണ് ഇവര് കോടതിയെ സമീപിച്ചത്. വധശിക്ഷ റദ്ദാക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് രാജീവ് ഗാന്ധി വധക്കേസിലെ പ്രതികളായ മുരുകന്, ശാന്തന്,പേരറിവാളന് എന്നിവര് നല്കിയ പുനഃപരിശോധന ഹര്ജിയിലാണ് സുപ്രീംകോടതി വിധി പറഞ്ഞത്. ദയാഹര്ജി തീര്പ്പാക്കുന്നത് അനന്തമായി നീണ്ടുപോയാല് വധശിക്ഷ റദ്ദാക്കാമെന്ന് ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് പി സദാശിവം അധ്യക്ഷനായ ബെഞ്ച് ജനുവരി 21ന് വിധിച്ചിരുന്നു. ഈ ഉത്തരവിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് പ്രതികള് സുപ്രീംകോടതിയെ സമീപിച്ചത്. ദയാഹര്ജി പരിഗണിക്കുന്നതിന് 11 വര്ഷത്തെ കാലതാമസമുണ്ടായി. ഇത് പരിഗണിച്ച് വധശിക്ഷ ജീവപര്യന്തമാക്കി കുറയ്ക്കണമെന്നായിരുന്നു പ്രതികളുടെ ആവശ്യം.
വധശിക്ഷയില് ഇളവ് നല്കുന്നതിനെ കേന്ദ്രസര്ക്കാര് കോടതിയില് എതിര്ത്തു. പ്രതികള് നടത്തിയത് ഹീനകൃത്യമാണ്. ഇളവ് അര്ഹിക്കുന്നില്ലെന്നും ജയിലില് എല്ലാ മാനുഷിക പരിഗണനയും നല്കിയിട്ടുണ്ടെന്നും കേന്ദ്രസര്ക്കാരിന് വേണ്ടി ഹാജരായ എജി കോടതിയില് ബോധിപ്പിച്ചു. തുടര്ന്ന് വാദം പൂര്ത്തിയായി വിധി പറയാന് മാറ്റിവെയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് അധ്യക്ഷനായ ബെഞ്ചാണ് കേസില് വിധി പറഞ്ഞത്.
1991മെയ് 21നാണ് തമിഴ്നാട്ടിലെ ശ്രീപെരുമ്പത്തൂരില് തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചരണത്തിനിടെ ചാവേര് ബോംബ് സ്ഫോടനത്തില് രാജീവ് ഗാന്ധി കൊല്ലപ്പെടുന്നത്. വധശിക്ഷക്ക് വിധിക്കപ്പെട്ട പേരറിവാളിന് സംഭവത്തില് ഒരു പങ്കുമില്ലെന്ന് ഏറെക്കുറെ വ്യക്തമായിരുന്നു. പ്രതികളെല്ലാം 21 വര്ഷത്തോളം തടവുശിക്ഷ അനുഭവിച്ചു കഴിഞ്ഞു.
തീര്ച്ചയായും ഇനി നാം ചെയ്യേണ്ടത് വധശിക്ഷകള് എന്നന്നേക്കുമായി നിരോധിക്കുക എന്നതാണ്. കണ്ണിനു കണ്ണ്, കാതിനു കാത്, തലക്കു തല തുടങ്ങിയവയൊക്കെ കാലഹരണപ്പെട്ട നീതിയാണ്. ഒരു ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥയില് അതു ഭൂഷണമല്ല. ഭീകരന്മാര് ചെയ്യുന്നതിനു പകരം അതുമാകാം എന്ന ന്യായീകരണവും ശരിയല്ല. ഭീകരസംഘടനയല്ലല്ലോ ജനാധിപത്യ ഭരണ കൂടം. ഗോവിന്ദച്ചാമിയെ പോലുള്ളവരെ പിന്നെന്തു ചെയ്യും എന്ന ചോദ്യവും ഉയരാറുണ്ട്. കോടതിനടപടികള് അതിവേഗമാക്കി വധശിക്ഷ ഒഴികെയുള്ള കഠിന ശിക്ഷ നടപ്പാക്കുക മാത്രമാണ് ശരി. കാരണം നിയമം ചിലര്ക്കു മാത്രമായി നടപ്പാക്കാനാവില്ലല്ലോ. കുറ്റവാളിയെ മാറ്റിയെടുക്കലാണ് ശിക്ഷ നല്കുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാന ലക്ഷ്യം എന്നതും ഓര്ക്കേണ്ടതാണ്.
അമേരിക്ക, ചൈന, മതരാഷ്ട്രങ്ങള് തുടങ്ങി ഒരു തരത്തിലല്ലെങ്കില് മറ്റൊരു തരത്തില് ഏകാധിപത്യം നിലനില്ക്കുന്ന രാഷ്ട്രങ്ങളാണ് മുഖ്യമായും ഇന്ന് വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കുന്നത്. ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രങ്ങള് മിക്കവാറും അത് നിരോധിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയും ശക്തമായി ഈ ആവശ്യം ഉന്നയിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാല് അഹിംസയുടെ പ്രവാചകനെ രാഷ്ട്രപിതാവെന്നു വിളിക്കുന്ന ഇന്ത്യയടക്കം പല രാഷ്ട്രങ്ങളും അത് ചെവികൊണ്ടിട്ടില്ല. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് ഈ വിധി പ്രസക്തമാകുന്നത്.
ആയിരം കുറ്റവാളികള് രക്ഷപ്പെട്ടാലും ഒരു നിരപരാധി പോലും ശിക്ഷിക്കപ്പെടരുതെന്ന നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയിലെ അടിസ്ഥാന തത്വമാണ്. മറ്റേതു ശിക്ഷയാണെങ്കിലും പിന്നീട് നിരപരാധിയാണെങ്കില് ഒരു പരിധിവരെ നഷ്ടപരിഹാരം നല്കാന് കഴിഞ്ഞെന്നു വരാം. എന്നാല് വധശിക്ഷയില് അതു സാധ്യമല്ലല്ലോ. ഏതു രാജ്യത്തെ ഏതു കോടതിക്കും തെറ്റു പറ്റാമെന്നതും യാഥാര്ത്ഥ്യം. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ അപ്പീല് സംവിധാനവും മറ്റും നിലനില്ക്കുന്നത്.
ഇന്ത്യയില് തന്നെ നടപ്പാക്കിയ ചില വധശിക്ഷകളിലെങ്കിലും പ്രതികള് അതര്ഹിക്കുന്നവരല്ല എന്ന ശക്തമായ വാദമുണ്ട്. രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യങ്ങള്ക്ക് ഇന്ത്യയടക്കം മിക്ക രാജ്യങ്ങളും വധസിക്ഷ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. വധശിക്ഷക്കു വിധിക്കപ്പെട്ട രാഷ്ട്രതലവന്മാരുടെ നീണ്ട നിരതന്നെയുണ്ടല്ലോ. അവരില് മിക്കവര്ക്കും ന്യായമായ രീതിയില് കേസ് വാദിക്കാനുള്ള അവസരം പോലും ലഭിച്ചിട്ടില്ല.
ഇത്തരത്തില് ഏതു രീതിയില് പരിശോധിച്ചാലും ഒഴിവാക്കപ്പെടേണ്ട ഒന്നാണ് വധശിക്ഷ. അതിനുള്ള ആര്ജ്ജവം ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യരാഷ്ട്രവും ഗാന്ധിയുടെ പിന്ഗാമികളുമായ നാം കാണിക്കുമോ എന്നതാണ് ചോദ്യം.
