സാമ്രാജ്യത്വ വടംവലിയും ഇറാന് വിസ്മയവും
ഇറാനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള നിലവിലെ സംഘര്ഷങ്ങളും, ഇറാന്റെ മണ്ണില് പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ആഗോള സൈനിക-സാമ്പത്തിക ശക്തികളുടെ ബലാബലവും സന്തുലനവും, അന്താരാഷ്ട്രക്രമത്തില് വന്നു കഴിഞ്ഞ വിശാലമായ മാറ്റത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില് മനസ്സിലാക്കേണ്ടതായിട്ടുണ്ട്.
1991-ല് സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകര്ച്ചയ്ക്കു ശേഷം, ഏകധ്രുവ -ഏക ശക്തി ലോകക്രമത്തില് അമേരിക്കന് ഐക്യനാടുകള് പ്രധാന സൈനിക, സാമ്പത്തിക ശക്തിയായി തീര്ന്നിരുന്നു. മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടിലേറെക്കാലം, വാഷിംഗ്ടണിന് സൈനികശേഷി വിന്യസിക്കാനും അന്താരാഷ്ട്ര സ്ഥാപനങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്താനും നിസ്തര്ക്കമായി അതുല്യമായ കഴിവാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഈ ആധിപത്യത്തിന് നവ-ഉദാരവല്ക്കരണ ആഗോളവല്ക്കരണം പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ പിന്തുണ നല്കിയിരുന്നു.
എന്നാല്, ഈ ഏകരാഷ്ട്രിയ മേല്ക്കോയ്മയുടെ രാഷ്ട്രീയ പശ്ചാത്തലം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പ്രാദേശിക ശക്തികളും ഉയര്ന്നുവരുന്ന പുതിയ ആഗോള സാമ്പത്തിക ശക്തികളും ഇപ്പോള് അമേരിക്കന് ആധിപത്യത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളെയും വെല്ലുവിളിക്കാന് തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞു.
ഇറാന്റെ പശ്ചാതലം
ഒരു പുരോഗമന ഇടതുപക്ഷ-ജനാധിപത്യ കാഴ്ചപ്പാടില്, സാമ്രാജ്യത്വ ആധിപത്യത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുന്ന, എന്നാല് സോഷ്യലിസ്റ്റ് അല്ലെങ്കില് മതേതര വിപ്ലവ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കാത്ത രാഷ്ട്രീയ ശക്തികളാണ് ഇറാനെ ഇന്ന് നയിക്കുന്നത്. ഈ വൈരുദ്ധ്യത്തിന്റെ ഉള്ളിലെ ഒരു പ്രമുഖ ഉദാഹരണമായി മാറുന്ന സ്ഥിതിയാണ് ഇറാനിലെ ഇസ്ലാമിക് റിപ്പബ്ലിക്കിനുള്ളത്.
1979-ലെ ഇറാന് വിപ്ലവത്തില് നിന്നാണ് ഇറാന് രാഷ്ട്രം രൂപം കൊണ്ടത്. അത് അമേരിക്കയുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലര്ത്തിയിരുന്ന മുഹമ്മദ് റസാ ഷാ പഹ്ലവിയുടെ രാജവാഴ്ചയെ അട്ടിമറിച്ചു. ഈ വിപ്ലവം കേവലം ഒരു ഇസ്ലാമിക വിപ്ലവം ആയിരുന്നില്ല; മതപരമായ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്, മതേതര ദേശീയവാദികള്, തൊഴിലാളി സംഘടനകള്, ഇടതുപക്ഷ ഗ്രൂപ്പുകള് എന്നിവയുള്പ്പെടെയുള്ള ശക്തികളുടെ ഒരു വിശാലമായ ഐക്യമുന്നണി അതില് ഉള്പ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാല് കാലക്രമേണ, വൈദിക നേതൃത്വം അധികാരം ഏകീകരിക്കുകയും നിലവിലുള്ള മതപരമായ ഭരണകൂടം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഒരു ശാസ്ത്രീയ ഇടതുപക്ഷ-ജനാധിപത്യ വീക്ഷണത്തില്, ഇറാനെ ഒരു സോഷ്യലിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രമായി വിശേഷിപ്പിക്കാനാവില്ല. അതിന്റെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥ പ്രധാനമായും മുതലാളിത്തപരമായി തുടരുന്നു. ഊര്ജ്ജം, അടിസ്ഥാന സൗകര്യം തുടങ്ങിയ പ്രധാന മേഖലകളില് ഭരണകൂടത്തിന് കാര്യമായ പങ്കുണ്ടെങ്കിലും, രാഷ്ട്രീയ അധികാരം ഒരു മതാധിഷ്ടിത രാഷ്ട്ര സമ്പ്രദായത്തിന് ചുറ്റുമാണ് ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്, അവിടെ മതസ്ഥാപനങ്ങള്ക്ക് ഭരണകൂടത്തിന്മേല് അത്യുന്നത അധികാരമാന്നുള്ളത്.
എന്നിരുന്നാല് കൂടിയും, ഈ ആഭ്യന്തര സവിശേഷതകള് ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, മിഡില് ഈസ്റ്റില് അമേരിക്കന് സ്വാധീനത്തിനും നവ-കൊളോണിയല് സാമ്പത്തിക ഘടനകള്ക്കു എതിരേയുള്ള ഏറ്റവും സ്ഥിരതയുള്ള വെല്ലുവിളി ഉയര്ത്തുന്ന രാജ്യങ്ങളിലൊന്നായി ഇറാന് സ്വതന്ത്രമായി നിലനിന്നു പോരുന്നു. അമേരിക്ക-ഇസ്രായേല് തന്ത്രപരമായ സഖ്യത്തോടുള്ള എതിര്പ്പും, പാശ്ചാത്യ ഉപരോധങ്ങളോടും സൈനിക സമ്മര്ദ്ദത്തോടുമുള്ള പ്രതിരോധവും, അതിനെ സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ ചേരിയില് ഒരു പ്രമുഖ സ്ഥാനം നേടി കൊടുത്തു.
പല പുരോഗമന സൈദ്ധാന്തികര്ക്കും, ഇത് ഒരു പരിചിതമായ പ്രതിസന്ധി സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ചരിത്രപരമായി, സോഷ്യലിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനങ്ങള് പലപ്പോഴും ദേശീയ വിമോചന സമരങ്ങളെ പിന്തുണച്ചിട്ടുണ്ട്, ആ പ്രസ്ഥാനങ്ങള് തന്നെ സോഷ്യലിസ്റ്റ് ആയിരുന്നില്ലെങ്കില് പോലും. ഏഷ്യ, ആഫ്രിക്ക, മിഡില് ഈസ്റ്റ് എന്നിവിടങ്ങളിലെ കൊളോണിയല് വിരുദ്ധ പോരാട്ടങ്ങളില് പലപ്പോഴും കര്ശനമായ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്/സോഷ്യലിസ്റ്റ് നേതൃത്വങ്ങള്ക്ക് പകരം മതപരമായ, ദേശീയവാദി, അല്ലെങ്കില് മിശ്രിത പ്രത്യയശാസ്ത്ര നേതൃത്വങ്ങളാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഈ അര്ത്ഥത്തില്, പാശ്ചാത്യ സഖ്യ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുള്ള രാഷ്ട്രങ്ങള് ആഗോള ക്രമത്തിനുള്ളില് തന്ത്രപരമായ സ്വയംഭരണം സ്ഥാപിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു വിശാലമായ മാതൃകയുടെ ഭാഗമായി തന്നെ ഇറാനെ വ്യാഖ്യാനിക്കാനാകും.
എന്നിരുന്നാലും, ഒരു കര്ക്കശമായ ഇടതുപക്ഷ വിശകലനം, സാമ്രാജ്യത്വത്തോടുള്ള എതിര്പ്പ് യാന്ത്രികമായി പുരോഗമനപരമായ ആഭ്യന്തര രാഷ്ട്രീയത്തിന് തുല്യമാകണമെന്നില്ല എന്ന ഊന്നല് നല്കുന്നു. ഇറാന് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ആന്തരിക സാമൂഹിക ഘടന-അതിന്റെ വര്ഗ്ഗബന്ധങ്ങള്, രാഷ്ട്രീയ സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങള്, തൊഴിലാളികളോടും സിവില് സമൂഹത്തോടുമുള്ള പെരുമാറ്റം-പുരോഗമന പണ്ഡിതര്ക്കും പ്രവര്ത്തകര്ക്കും ഇടയില് ചര്ച്ചാ വിഷയമായി തുടരുന്നു. തല്ഫലമായി, പല സോഷ്യലിസ്റ്റ് വിശകലന വിദഗ്ധരും ഒരു ഇരട്ട അഥവാ ദ്വന്ദ്വ സമീപനമാണ് സ്വീകരിച്ചു വരുന്നത്.
അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തില്, അവര് സൈനിക ഇടപെടലിനെയും, ഉപരോധങ്ങളിലൂടെയുള്ള സാമ്പത്തിക അടിച്ചമര്ത്തലുകളെ, പുറത്തുനിന്നുള്ള ഭരണമാറ്റ ശ്രമങ്ങളെയും എതിര്ക്കുന്നു; അതേസമയം, ഇറാന് വ്യവസ്ഥിതിക്കുള്ളിലെ സ്വേച്ഛാധിപത്യ പ്രവണതകളെയും സാമൂഹിക അസമത്വങ്ങളെയും വിമര്ശിക്കാനുള്ള അവകാശവും അവര് നിലനിര്ത്തുന്നു. ഈ വ്യത്യാസം മാര്ക്സിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്തത്തിലെ ഒരു വിശാലമായ തത്വത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു: രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ സ്വയം നിര്ണ്ണയാവകാശത്തിനുള്ള പിന്തുണ, സാമ്രാജ്യത്വ സമ്മര്ദ്ദത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന എല്ലാ ഭരണകൂടങ്ങളോടുമുള്ള നിരുപാധിക പിന്തുണയി കണക്കാവുന്നതോ, നല്കാനാവുന്നതായ ഒന്നല്ല എന്നതാണ് ഇവിടെ അര്ത്ഥമാക്കുന്നത്.
തന്ത്രപരവും സൈനികവുമായ മാനങ്ങള് :-
ചൈന, റഷ്യ തുടങ്ങിയ ശക്തികളുമായുള്ള ഇറാന്റെ രാഷ്ട്രീയ സാപീപ്യം, വിന്യാസം, ആഗോള സഖ്യങ്ങളുടെ ഒരു വിശാലമായ പുനഃക്രമീകരണത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ബന്ധങ്ങള് പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ ഐക്യത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതല്ല, മറിച്ച് ഒത്തുചേരുന്ന തന്ത്രപരമായ താല്പ്പര്യങ്ങളെ, പ്രത്യേകിച്ച് പാശ്ചാത്യ സാമ്പത്തിക, സൈനിക സമ്മര്ദ്ദങ്ങളോടുള്ള പ്രതിരോധത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്.
പതിറ്റാണ്ടുകളായി നീണ്ടുനില്ക്കുന്ന ഉപരോധങ്ങളും നയതന്ത്ര ഒറ്റപ്പെടുത്തലും, അമേരിക്കയുടെയും അതിന്റെ സഖ്യകക്ഷികളുടെയും സാങ്കേതിക ശ്രേഷ്ഠതയെ നേരിടാന് പ്രത്യേകം രൂപകല്പ്പന ചെയ്ത സൈനിക ശേഷികള് വികസിപ്പിക്കാന് ഇറാനെ നിര്ബന്ധിതരാക്കി. അസമമായ യുദ്ധതന്ത്രത്തെയാണ് ഇറാന് പ്രധാനമായും ആശ്രയിക്കേണ്ടി വരുന്നത്. വികസിത പാശ്ചാത്യ സൈനിക പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളുമായി നേരിട്ട് മത്സരിക്കുന്നതിനുപകരം, വിലകൂടിയ ആകാശ പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളെ നേരിടാന് ശേഷിയുള്ള, താരതമ്യേന ചെലവുകുറഞ്ഞതും എന്നാല് ഫലപ്രദവുമായ മിസൈല്, ഡ്രോണ് സാങ്കേതികവിദ്യകളില് ടെഹ്റാന് നിക്ഷേപം നടത്തിയത് സ്വാഭാവികം മാത്രം. ഇപ്പോള് മിസൈലുകളുടെ ഉത്പാദന ശേഷി, അവയെ തടയാന് രൂപകല്പ്പന ചെയ്ത മിസൈല് വിരുദ്ധ സംവിധാനങ്ങളെക്കാള് മുന്നിലാണെന്ന് വാദിക്കാനാകും. ഐയണ് ഡോം, പാട്രിയറ്റ് പോലുള്ള സംവിധാനങ്ങള് സാങ്കേതികമായി സങ്കീര്ണ്ണമാണെങ്കിലും, പ്രവര്ത്തിപ്പിക്കാന് ചെലവേറിയതും ധാരാളം ശബ്ദാതിമാന (Supersonic) അതിശബ്ദ മിസൈലുകളുടെ ഒരു കൂട്ട വരവിനെ നേരിടുമ്പോള് ദുര്ബലമാകാനും സാധ്യതയുണ്ട്. വന്തോതിലുള്ള വിലകുറഞ്ഞ ആയുധങ്ങളുടെ ഉപയോഗത്താല് സവിശേഷമാക്കപ്പെട്ട ഒരു സംഘട്ടനത്തില്, സാങ്കേതികമായി വികസിത സൈന്യങ്ങള്ക്ക് പ്രതിരോധത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ഭാരം വളരെ ഉയര്ന്നതായി മാറുന്നു. കുറഞ്ഞ വിലയുള്ള ഡ്രോണിനെ നശിപ്പിക്കാന് പത്തിരട്ടി വിലയുള്ള മിസ്സയില് വേണ്ടി വരുന്നുവെന്നു സാരം.
ഈ സമീപനം പതിറ്റാണ്ടുകളുടെ തന്ത്രപരമായ ആസൂത്രണത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. മിസൈല് സേനകള്, പ്രോക്സി ശൃംഖലകള്, സൈബര് ശേഷികള്, ഹോര്മുസ് കടലിടുക്ക് പോലുള്ള പരിമിതമായ സമുദ്ര പരിതസ്ഥിതികള്ക്കായി രൂപകല്പ്പന ചെയ്ത നാവിക പ്രവര്ത്തനങ്ങള് എന്നിവയിലൂടെയുള്ള പ്രതിരോധത്തിലാണ് ഇറാന് യുദ്ധ തന്ത്രങ്ങള് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്.
ഹോര്മുസ് കടലിടുക്കിന്റെ തന്ത്രപ്രധാനമായ പ്രാധാന്യം അതിരുകടന്നു പറയാനാവില്ല. ആഗോള തലത്തില് വ്യാപാരം ചെയ്യപ്പെടുന്ന എണ്ണയുടെ ഏകദേശം അഞ്ചിലൊന്നും ഈ ഇടുങ്ങിയ കടല് മാര്ഗ്ഗമാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. ഗുരുതരമായ ഏതൊരു തടസ്സവും ഉടനടി ആഗോള ഊര്ജ വിപണികളെ ബാധിക്കും, കൂടാതെ സംഘര്ഷത്തിന്റെ സാധ്യത പോലും ചരിത്രപരമായി എണ്ണവിലയില് കുത്തനെ വര്ദ്ധനവിന് കാരണമായിട്ടുണ്ട്. ഇത് കൂടാതെ ഓഹരി വിപണിയെ അടി മുടി അത് തളര്ത്തുന്നു.
ബഹുധ്രുവ (Multi Polar ) ലോകത്തിന്റെ ആവിര്ഭാവം.
ബഹു ശക്തി – ബഹു ധ്രൂവ ലോക്രമം അന്താരാഷ്ട്ര വ്യവസ്ഥിതിയിലെ മൗലികവും വിശാലവും ഘടനാപരവുമായ പരിവര്ത്തനത്തെയും അമേരിക്കന് പെട്രോ -ഡോളറിന്റെ തകര്ച്ചയേയും ഇറാന് പ്രശ്നത്തിലൂടെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുകയും പുറത്ത് കൊണ്ടുവരുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
അമേരിക്ക ആധിപത്യം പുലര്ത്തിയിരുന്ന ശീതയുദ്ധാനന്തര ഏകധ്രുവ സ്ഥിതിഗതികള്, കൂടുതല് സങ്കീര്ണ്ണമായ ലോക അധികാര വിതരണത്തിന് വഴിമാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ചൈന, റഷ്യ തുടങ്ങിയ ഉയര്ന്നുവരുന്ന ആഗോള കളിക്കാരും, ഇറാന് (ഇപ്പോള് BRICS – അംഗം) ഉള്പ്പെടെയുള്ള പ്രാദേശിക ശക്തികളും തന്ത്രപരമായ പുതുലോക ക്രമത്തെ പുനര് രൂപകല്പ്പന ചെയ്യുന്നു.
സൈനിക കാര്യങ്ങളിലും ആഗോള സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ സാമ്പത്തിക ഘടനയിലും ഈ മാറ്റം ദൃശ്യമാണ്. ആഗോള ദക്ഷിണ മേഖലാ രാജ്യങ്ങളില് നിന്നുള്ള അധിക അംഗങ്ങളെ ഉള്പ്പെടുത്തിയാണ് ബ്രിക്സ് സമീപ വര്ഷങ്ങളില് വികസിച്ചത്. ഈ രാഷ്ട്രങ്ങള് പരമ്പരാഗത പാശ്ചാത്യ ആധിപത്യ സ്ഥാപനങ്ങള്ക്ക് പുറത്ത് സാമ്പത്തിക സഹകരണത്തിനുള്ള സംവിധാനങ്ങള് പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുന്നു. SWIFT സാമ്പത്തിക സന്ദേശമയയ്ക്കല് സംവിധാനത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നത് കുറയ്ക്കുന്നതിനുള്ള ബദല് വിനിമയ സംവിധാനങ്ങളുടെ വികസനം ഈ ശ്രമത്തിന്റെ ഒരു വശമാണ്. യുഎസ് ഡോളറിന്റെ ആധിപത്യം ഗണ്യമായി തുടരുമ്പോള്, ആഗോള വിദേശനാണ്യ കരുതല് ശേഖരത്തിലെ അതിന്റെ പങ്ക് ക്രമേണ കുറഞ്ഞുവരികയാണ്, ചില രാജ്യങ്ങള് പ്രാദേശിക കറന്സി വ്യാപാര ഒത്തുതീര്പ്പുകള്, പ്രത്യേകിച്ച് ഊര്ജ്ജ ഇടപാടുകളില്, പരീക്ഷിക്കാന് തുടങ്ങിയിട്ട് നാളുകളായി.
അതേസമയം, പ്രധാനമായും സോഷ്യലിസ്റ്റ് എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുമെങ്കിലും ഉള്ളടക്കത്തില്, ഭരണകൂട-മുതലാളിത്ത സമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയായ ചൈനയുടെ സാമ്പത്തിക ഉയര്ച്ച, ആഗോള സാമ്പത്തിക ഭൂമിശാസ്ത്രത്തെ നാടകീയമായി മാറ്റിമറിച്ചു. ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളെ ദാരിദ്ര്യത്തില് നിന്ന് കരകയറ്റിയ ചൈന, ഇപ്പോള് വ്യാപാര രംഗത്ത് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വ്യാപാര രാഷ്ട്രമാണ്, നൂറിലധികം രാജ്യങ്ങള് അതിനെ അവരുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വ്യാപാര പങ്കാളികളില് ഒന്നായി കണക്കാക്കുന്നു. പല രാഷ്ട്രങ്ങള്ക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് ഇറാന് പോലുള്ള അടുത്ത വ്യാപാര പങ്കാളികള്ക്ക്, അമേരിക്കന് ആധിപത്യത്തിനെതിരായ ഒരു പ്രതിരോധ ഘടകമായി ചൈന പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു.
ഈ സംഭവവികാസങ്ങള്, പ്രത്യേകിച്ച് ആഗോള ദക്ഷിണ മേഖലയില്, ഒരൊറ്റ ആധിപത്യ ശക്തിയില് കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതിനുപകരം, അധികാരം പല പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങള്ക്കിടയില് വിതരണം ചെയ്യപ്പെടുന്ന കൂടുതല് ബഹുധ്രുവ അന്താരാഷ്ട്ര വ്യവസ്ഥിതിക്കായുള്ള ആഹ്വാനങ്ങള് ശക്തിപ്പെടുത്തി കഴിഞ്ഞു.
വെറും സൈനിക ആധിപത്യത്തിന്റെ പരിമിതികള്.
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ സൈനിക ശക്തിയായി യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് തുടരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, അതിന്റെ ആഗോള പ്രതിബദ്ധതകളുടെ സുസ്ഥിരതയെക്കുറിച്ച് അത് ആഭ്യന്തരമായി വര്ദ്ധിച്ചുവരുന്ന ഭീഷണികള് നേരിടേണ്ടതുണ്ട്. വിയറ്റ്നാം, അഫ്ഗാനിസ്ഥാന്, ഇറാഖ്, ലിബിയ എന്നിവിടങ്ങളിലെ ദീര്ഘകാല സൈനിക ഇടപെടലുകള്, വിദേശത്ത് രാഷ്ട്രീയ വ്യവസ്ഥിതികളെ പുനര്രൂപകല്പ്പന ചെയ്യാന് ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള വന്തോതിലുള്ള സൈനിക നടപടികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വമ്പിച്ച ചെലവുകളും അനിശ്ചിതത്വങ്ങളും പ്രകടമായി അതിന്റെ 36 ട്രില്യണ് കടത്തിലൂടെ പ്രകടമായി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇത് ഇടപെടല് നയങ്ങളുടെ പ്രായോഗികതയെക്കുറിച്ച് അമേരിക്കയ്ക്കുള്ളില് തന്നെ വര്ദ്ധിച്ചുവരുന്ന സംശയത്തിന് കാരണമായി.
ഒരു മാര്ക്സിസ്റ്റ് കാഴ്ചപ്പാടില് നിന്ന്, ലെനിന് മുന്നോട്ടു വെച്ച ചട്ടക്കൂടിലൂടെ, മുതലാളിത്തത്തിന്റെ അത്യുന്നത ഘട്ടമെന്ന നിലയില് സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രതിഭാസങ്ങള് ആയിട്ട് ഈ സംഭവവികാസങ്ങളെ വ്യാഖ്യാനിക്കാം. ഈ വീക്ഷണത്തില്, വികസിത മുതലാളിത്തം ശക്തമായ രാഷ്ട്രങ്ങള്ക്കിടയില് തീവ്രമായ മത്സരത്തിന് കാരണമാകുന്നു എന്നത് വ്യക്തമായി തിരുന്നു. കാരണം ഫൈനാസ് കാപ്പിറ്റല് അഥവാ ധനകാര്യ മൂലധനം വിപണികളിലേക്കും വിഭവങ്ങളിലേക്കും തന്ത്രപരമായ നേട്ടങ്ങളിലേക്കും പ്രവേശനം തേടുന്നു. അതിനാല്, വന്ശക്തിക്ക്യു ഇടയിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ സംഘര്ഷങ്ങള് അപൂര്വ്വമായി മാത്രമേ പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായിരിക്കുയുള്ളു; അവ പലപ്പോഴും ആഗോള മുതലാളിത്തത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ചലനാത്മകതയില് വേരൂന്നിയതാണ് തന്നെ.
പ്രധാന വന്ശക്തികള് തമ്മിലുള്ള മത്സരങ്ങള് സാമ്പത്തിക സ്വാധീനം, സാങ്കേതിക ആധിപത്യം, പ്രധാന വ്യാപാര മാര്ഗ്ഗങ്ങളുടെയും വിഭവങ്ങളുടെയും നിയന്ത്രണം എന്നിവയ്ക്കായുള്ള പോരാട്ടങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ചട്ടക്കൂടിനുള്ളില്, ബദല് സാമ്പത്തിക സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും പ്രാദേശിക സഖ്യങ്ങളുടെയും ഉയര്ച്ച, ആഗോള മുതലാളിത്തത്തിന്റെ ഉടനടിയുള്ള മാറ്റി സ്ഥാപിക്കലിനെയല്ല, മറിച്ച് അതിന്റെ വിശാലമായ പുനഃക്രമീകരണത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. പാശ്ചാത്യ ആധിപത്യത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുന്ന മിക്ക ശക്തികളും-ചൈന, റഷ്യ, ഇറാന് എന്നിവയുള്പ്പെടെ-അവരുടെ സ്വന്തം ദേശീയ വികസന തന്ത്രങ്ങള് പിന്തുടരുന്ന മുതലാളിത്ത രാഷ്ട്രങ്ങളായി തന്നെയാണ് തുടരുന്നത്.
ആഗോള തലത്തില് ദക്ഷിണ മേഖലാ രാജ്യങ്ങള്ക്കും, ഏകധ്രുവ വ്യവസ്ഥിതിയുടെ ക്രമാനുഗതമായ ശോഷണം അവസരങ്ങളും അപകടസാധ്യതകളും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. പ്രധാന വന് ശക്തികള് തമ്മിലുള്ള വര്ദ്ധിച്ച മത്സരം ചെറിയ രാഷ്ട്രങ്ങളെ അവരുടെ സാമ്പത്തിക പങ്കാളിത്തം മെച്ചപ്പെട്ടതാക്കാനും വൈവിധ്യവത്കരിക്കാനും കൂടുതല് അനുകൂലമായ വികസന ക്രമീകരണങ്ങള് ചര്ച്ച ചെയ്യാനും അനുവദിച്ചേക്കാം. എന്നിരുന്നാലും, ഇത് പ്രാദേശിക അസ്ഥിരതയും പ്രോക്സി സംഘര്ഷങ്ങളുടെ അപകടവും വര്ദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
ദി ക്രിട്ടിക് ഫേസ് ബുക്ക് പേജ് ലൈക്ക് ചെയ്യുക
ഇറാനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള സംഘര്ഷങ്ങള് അതിനാല് ഒരു പ്രാദേശിക തലത്തില് ഏര്പ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സംഘര്ഷം മാത്രമല്ല, ആഗോള അധികാര സന്തുലനത്തിലെ ഒരു വിശാലമായ പരിവര്ത്തനത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
യുദ്ധം ആഗോള സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയില് ഏറെ ദുര്ബലമായ രാജ്യങ്ങളില് അന്തരീക പരിവര്ത്തനങ്ങള്ക്ക് വഴിവെക്കുമെന്നത് ഒരു ചരിത്ര വസ്തുതയാണ്. വന്ശക്കിയാണെങ്കില് കൂടി അമേരിക്ക അടങ്ങുന്ന, ഒട്ടനവധി പശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങള്, ഇറാനിയന് യുദ്ധം നീണ്ടുനിന്നല്, ആഭ്യന്തര കലാപങ്ങളെ നേരിടേണ്ടി വരും. സാമ്രാജ്യത്വ യുദ്ധഭീഷണകളില് നിന്ന് ലോകത്തെ എന്നന്നേക്കുമായി വിമോചിപ്പിക്കാന് മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥയെ സോഷ്യലിസ്റ്റ് – കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വ്യവസ്ഥകളിലേക്ക് പരിവര്ത്തനപ്പെടുത്താതെ സാദ്ധ്യമല്ലന്നുള്ളത് രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധാനന്തരം എന്നതുപോലെ ഇറാന് -അമേരിക്കന് യുദ്ധവും നിസ്സന്ദേഹം നമ്മെ വിളിച്ചറിയിക്കുന്നു.
സുഹൃത്തെ,
അരികുവല്ക്കരിക്കപ്പെടുന്നവരുടെ കൂടെ നില്ക്കുക എന്ന രാഷ്ട്രീയ നിലപാടില് നിന്ന് ആരംഭിച്ച thecritic.in പതിമൂന്നാം വര്ഷത്തേക്ക് കടന്നിരിക്കുകയാണ്. സ്വാഭാവികമായും ഈ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന്റെ നിലനില്പ്പിന് വായനക്കാരുടേയും സമാനമനസ്കരുടേയും സഹകരണം അനിവാര്യമാണ്. പലപ്പോഴും അതു ലഭിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. ഈ സാഹചര്യത്തില് 2025 - 26 സാമ്പത്തിക വര്ഷത്തേക്ക് സംഭാവന എന്ന നിലയില് കഴിയുന്ന തുക അയച്ചുതന്ന് സഹകരിക്കണമെന്ന് അഭ്യര്ത്ഥിക്കുന്നു.
The Critic, A/C No - 020802000001158,
Indian Overseas Bank,
Thrissur - 680001, IFSC - IOBA0000208
google pay - 9447307829
സ്നേഹത്തോടെ ഐ ഗോപിനാഥ്, എഡിറ്റര്, thecritic.in
